اي بني هاشم ! من درخواه كردم از حضرت عزّت كه شما را سخي و رحيم و برگزيده گرداند ؛ و اگرمردي ميان ركن عراقي و مقام ابراهيم بباشد و نماز گزارد و روزه دارد ، بعد از آن [ 13 ] بميرد و او دشمن اهل بيت محمّد صلى الله عليه وآله بُوَد در دوزخ آيد ، و آن طاعت وعبادت وي را هيچ سودي ندهد . شعر : و وَرَد في المجتبي في حقّ الْعترةِ : فَهُمُ الصِّراط الْمستقيمِ لِمَن عَداً * يَبْقيِ الي دارِ الْقرارِ دُخولًا لو صامَ عبدٌ ثُمَّ صَلّي دَهْرَه * حتّي يَمُوتَ عِبادَةً و نُحُولًا و أتي بِكُلِّ الْبِرَّ الّا حُبَّهُم * ما كان يَوماً سَعْيُهُ مَقْبولًا يعني : در كتاب مجتبي آمده است در حقّ عترت مصطفي اين سه بيت كه مفهوم آن اين است كه : اهل بيت مصطفي راه راست‌اند از آن كساني كه ميخواهند به بهشت در آيند . اگر بنده‌اي همه عمر خود روزه دارد و نمازگزارد تا غايتي كه ضعيف و نزار شود ، و همه نيكي بكند تا از فرط عبادت بميرد و مِهر و محبّت اهل البيت ندارد ، اين همه سعي كه در طاعت كرده باشد هرگز مقبول نيايد . للامام شرف الدّين شفروه الاصفهاني : شعر : إنّ الفَتي لو أتي في مَدْرَجِ الْعَمَل * بِوِرْدِ كُلِّ وَلِيٍّ و نبيّ مُرسلِ و ظَلَّ ما ظَلَّ صِواماً بِلامَهَل * و باتَ ما باتَ قَوّاماً بِلامَلَل و طارَ في الجَوِّ لايهوي به خلَلٌ * و جاوزَ الْبَحْر لايَمْشي عَلَي الْبَلَلِ ما كان عند ظهورِ الْحشرِ مُنْتَفِعاً * إِلّا [ أن ] يُحبُّ أميرَالمؤمنينَ عليّ مفهوم اين ابيات آن است كه اگر شخصي در عمل بدان مرتبه رسد كه وِرْد همه وليّ و پيغمبر مرسل و طاعت ايشان به جاي آورد ، و چندان كه وي را عمر بُوَد روز به روزه باشد و شب همه زنده دارد و نماز گزارد ، و در طاعت بدان غايت رسد كه سجّاده بر هوا اندازد و در هوا پرّان شود ، و در عبادت